Pazarlarda yük taşıyan engelli Cumali Yaşar: Tek isteğim çocuklarıma uygun bir gelecek sunmak

Mahsum Kara
Diyarbakır – Cumali Yaşar 48 yaşında ve görme engelli bir birey. Beş yıldır geçinmek için Diyarbakır’da kurulan semt pazarlarında el otomobiliyle vatandaşların eserlerini konutlarına taşıyarak kazandığı parayla geçinmeye çalışıyor.
Bağcılar’da kurulan semt pazarlarında 11 yaşındaki oğluyla birlikte çalışan Yaşar ile yaşadığı zorlukları ve engelli bir birey olarak çalışma şartlarını konuştuk.

‘HİÇ ÇOCUKLUĞUMU YAŞAMADIM’

Altı yaşındayken kuzeninin oynadığı tüfeğin ateş alması sonucu iki gözünü kaybediyor Cumali Yaşar. Sonrasında ömür şatlarının onun için çok zorlaştığını tabir eden Yaşar, hayat öyküsünü şöyle anlatıyor: “Ben engelli doğmadım. Engelli doğmuş olsaydım tahminen hayat bu kadar güç olmazdı. Gözlerimi kaybettiğimde daha çocuktum. Daima gözlerimin açılacağı günü hayal ettim. Lakin açılmadı hiçbir vakit.

Hiç çocukluğumu yaşayamadım, bütün çocukluğum hastanelerde geçti. Maddi durumuz âlâ olmadığı için ameliyat paramız yoktu. Ben de bu halde hayata tutunmaya çalıştım. Hayatımı devam ettirmenin öteki bir dermanı olmadığını anladım ve buna kendimi alıştırdım. Kendim üzere engelli bir beşerle evlendim. Eşimin sırtı ve sağ kolu felç. Birlikte hayata tutunmaya çalışıyoruz. Bu evlilikten iki çocuğumuz oldu, biri 11 başka ise 14 yaşında. Tek gayem onların okuması. Benim yaşamadığım çocukluğu onlar yaşasın istiyorum, bütün uğraşım onlar için.”

‘HAYAT KOŞULLARI HER GEÇEN GÜN İNSANLARI ZORLUYOR’

İki gözünü kaybettikten sonra verdiği hayat çabasını “Kendi gayretlerimle kendime yeni bir dünya yaratmaya çalıştım” diyerek anlatan Yaşar, şöyle devam ediyor: “Hem engelli olduğum için yaşadığım zorluklar hem de maddi husustaki zorluklar beni çok zorladı. Aldığım engelli maaşı hayatımı devam ettirmek için yetersiz kalıyordu. Hayat koşulları her geçen gün insanları zorluyor. Her şey çok değerli. İki çocuğum okuyor, onların okul masraflarını, meskenin masraflarını bir halde karşılamam gerekiyordu. Ben de beş yıl evvel el arabası aldım. Pazarlarda alışveriş yapan insanların aldıkları eşyaları taşıyarak geçinmeye çalışıyorum. İki gözüm görmediği için bana iki çocuğum yardım ediyor. Yükleri ben taşıyorum, yolu çocuklarım gösteriyor. Bu biçimde hem geçimimi sağlıyorum hem de bir işe yaradığımı hissediyorum.”

‘HAYATIMIZ DÜZGÜN BİR HALDE DEVAM ETTİRMEK İSTİYORUZ’

Yaşar, pazarlarda çalışmadan evvel çok iş aradığını lakin engelli olduğu için kimsenin ona iş verdiğini söylüyor. Gözleri görmediği için tek başına muhtaçlığını karşılayamadığını belirtip, yaşadığı zorlukları şöyle anlatıyor: “Engelli olduğum için beşerler zannediyor ki biz devletten çok fazla para alıyoruz. Lakin o denli değil. İnanın hayat kuralları bizim için çok güç. Ben mecbur olmasam bu sıcakta bu halimle bu işi yapmazdım. Mecburum, haftanın altı günü gelip pazarda çalışmak zorundayım. Tek istediğim hayatımı devem ettirecek kadar para kazanmak ve çocuklarıma yeterli bir gelecek sağlamak. Sahiden engelliler için hayat kuralları çok güç, yetkililerin sesimizi duymasını istiyorum. Biz de her vatandaş üzere hayatımızı güzel bir biçimde devam ettirmek istiyoruz, yanımızda olsunlar.”

Related Posts

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.